Re: Scapa flow

kraknur — 01-11-2004, 13:33

Autor: kraknur

Wys�any: 01-11-2004, 13:33

czy mo�esz ujawni� jakiego rz�du koszty ponie�li�cie - sam my�la�em o wypad w tamte strony, a chcia�bym wcze�nie wiedzie� jakie koszty musz� ponie��
ile kosztowa� prom z amsterdamu ( od auta i osoby)???
ile kosztuje pakiet nurkowy???
jak i gdzie mo�na rezerwowa�???

wielkie dzi�ki za info
pozdrowionka

Re: Scapa flow

Andrzej — 13-02-2004, 20:23

Autor: Andrzej

Wys�any: 13-02-2004, 20:23

Poni�ej zamieszczam relacj� z tej wyprawy spisan� przez jej uczestnika Andrzeja J.
D�UGIE!!!

SZKOCJA 2003- WYSPY ORKADY
SCAPA FLOW

Miejsce nurkowe, do kt�rego mieli�my jecha�, nazywa�o si� SCAPE FLOW i znajduje si� w Szkocji. Jest to naturalny port wodny, nazywany przez mieszka�c�w wewn�trznym morzem, poniewa� jest ograniczony z ka�dej strony wyspami, a te z kolei przez Ocean Atlantycki i Morze P�nocne.
Mi�dzy wyspami tymi zatopiono na pocz�tku pierwszej wojny �wiatowej, w celu zagwarantowania bezpiecze�stwa ,dwadzie�cia jeden okr�t�w uniemo�liwiaj�c w ten spos�b wej�cie niemieckim u-botom.
Od listopada 1918 roku by�a tam internowana ca�a flota niemiecka z pierwszej wojny �wiatowej licz�ca 74 okr�ty.
Trwa� sp�r w Wersalu o warunki niemieckiej kapitulacji. Na rozkaz admira�a von Rutera, 21 maja 1919 o godzinie jedenastej, zacz�to otwiera� kingstony i rozbija� rury doprowadzaj�ce wod�. W ci�gu kilku godzin ca�a flota posz�a na dno. Ironi� losu by� fakt, �e samo zatopienie floty u�atwi�o podpisanie Niemcom traktatu wersalskiego.
Podczas drugiej wojny �wiatowej w porcie tym sta� flagowy okr�t brytyjski „Royal Oak” maj�cy wszelkie powody wierzy�, �e jest bezpieczny za barykad� zatopionych statk�w. Jednak do portu w�lizgn�� si� u-bot U-47, kt�ry pod os�on� nocy zatopi� „Royal Oak” wraz z 833 marynarzami. Miejsce to uznano za oficjalny gr�b wojenny i �eby tam nurkowa� potrzebna jest specjalna zgoda, co praktycznie graniczy z „cudem”.
Po tym incydencie postanowiono zatopi� dla poprawy bezpiecze�stwa jeszcze dwadzie�cia okr�t�w.
Nasza wyprawa do Szkocji by�a planowana od lipca 2002 roku. Ju� wtedy brakowa�o miejsc w bazach nurkowych na Orkadach.
Uda�o nam si� jednak za�atwi�- zarezerwowa� u Boba Andersona w Stromness w terminie 6.09.2003-12.09.2003- ��d� niezb�dn� do nurkowania.
By� to dwudziestotrzymetrowy du�ski trauler o nazwie „Halton”, kt�ry Bob samodzielnie, przy olbrzymim nak�adzie pracy i pieni�dzy, przekszta�ci� w bardzo porz�dn�, solidn�, 12-osobow� �ajb� do nurkowania i spania.
Poniewa� chcieli�my jednak mieszka� na l�dzie, aby zwiedzi� wyspy, miejsca do spania zarezerwowali�my w Brown’s hostel w Stromnes dos�ownie pi��dziesi�t metr�w od portu i naszej �odzi.
Jak si� p�niej okaza�o na miejscu, zar�wno w przypadku �odzi, jak i miejsc noclegowych, mieli�my olbrzymie szcz�cie. Niejednokrotnie bowiem podchodzili do nas tury�ci pytaj�c o wolne miejsca.
Na wypraw� wyruszyli�my z Opola w dniu 3 wrze�nia 2003 roku dwoma samochodami z siedmioma nurkami i jedn� osob� towarzysz�c�. Trzeci samoch�d z czterema nurkami wyjecha� dzie� p�niej. Zabrali�my ze sob� ca�y sprz�t nurkowy- twinsety oraz suche skafandry, a tak�e ca�y osprz�t i prowiant na ca�y pobyt.
W pierwszym dniu, zwiedzaj�c po drodze pi�kny Amsterdam, dotarli�my do portu w Ijumiden, gdzie wieczorem zaokr�towali�my si� na prom „QUEEN OF SCANDINAVIA” do Newcastel w Anglii.
Podr� trwa�a 16 godzin, w czasie kt�rych odpocz�li�my i nabrali�my si� do dalszej podr�y. Anglia przywita�a nas rano pi�kn� pogod�. Po kr�tkiej odprawie celnej i pe�nym zrozumieniu celu naszej podr�y przez policj� imigracyjn� ruszyli�my dalej w kierunku Szkocji, oczywi�cie lewym pasem jezdni.
Po drodze zatrzymali�my si� na kilka godzin w miejscowo�ci Alnwik, gdzie zwiedzili�my stary, pi�kny zamek w kt�rym kr�cony by� film „Harry Potter”. Biblioteka i jadalnia by�y rzeczywi�cie, tak jak w filmie, stare, czarodziejskie i pi�kne.
Po po�udniu dojechali�my do Edynburga, gdzie przeszli�my star�wk�- najd�u�szym deptakiem w Europie, a� do zamku na wzg�rzu. Tam po raz pierwszy zobaczyli�my Szkot�w ubranych w kraciaste sp�dnice.
Jeszcze przed wieczorem uda�o nam si� dotrze� do Loch Ness, gdzie zamoczyli�my stopy wypatruj�c sympatycznego potwora. Nie pokaza� si� nam, ale ze zdziwieniem zauwa�yli�my, �e woda ma odcie� czerwonawy od ska� i osadu w tym samym kolorze.
Po kr�tkim nocnym odpoczynku, o godzinie 6 rano wsiedli�my na prom w miejscowo�ci Skrabster. I tu czeka�a nas niespodzianka, albowiem w basenie portowym zauwa�yli�my pierwsze w czasie tej wyprawy foki.
Prom by� nowy, du�y, czysty tak, �e zwiedzaj�c, go nie zauwa�yli�my, �e min�o p�torej godzinny i cumujemy ju� w Stromness.
By� pi�kny poranek, �wieci�o s�o�ce, byli�my bardzo zm�czeni, ale szcz�liwi, �e nareszcie dotarli�my do naszego hostelu, gdzie ka�dy z ochot� wzi�� prysznic, aby si� od�wie�y�. Wszyscy razem spotkali�my si� w du�ej kuchni, kt�ra przez siedem dni pe�ni�a r�wnie� funkcje wsp�lnego pokoju, gdzie omawiali�my plany, a tak�e dzielili�my si� wra�eniami z pobytu.
Najbardziej intrygowa�o nas wszystkich spotkanie w porcie z Bobem.

Chcieli�my jak najpr�dzej zobaczy� i dotkn�� nasz� ��d�- baz� nurkow�. Po kr�tkim posi�ku ruszyli�my do portu. Mieli�my szcz�cie. „Halton” akurat dobi� do brzegu z grup� angielskich nurk�w. Bob przywita� nas bardzo serdecznie, nie mog�c zrozumie�, dlaczego przyjechali�my samochodami. Przecie� tu nawet Anglicy przylatuj� samolotem. Zwiedzili�my ca�� d�. Zrobi�a na nas bardzo dobre wra�enie, wsz�dzie czysto i schludnie, du�o miejsca na sprz�t oraz przebieranie si�. Do naszej dyspozycji pozostawa�a du�a kuchnia wyposa�ona w niezb�dny sprz�t, a tak�e herbat�, kaw� i wod� mineraln�. Na p�kach le�a�y angielskie odpowiedniki magazynu „Nurkowanie” oraz przewodniki i mapy Scape Flow.
Na �odzi znajdowa�a si� olbrzymia spr�arka, bank powietrza, tlenu, a tak�e nitrox. Bob na swoim mostku kapita�skim posiada� nowoczesny sprz�t nawigacyjny, w tym dwa rodzaje sonaru, kt�ry umo�liwia� bezb��dn� nawigacj� i odnajdywanie poszczeg�lnych wrak�w, kt�re by�y celem naszych nurkowa�.
Rano nast�pnego dnia cz�� z nas uda�a si� na krajoznawcz� wycieczk� po Orkadach. Zatrzymali�my si� w miejscu, gdzie w czasie odp�ywu Ocean Atlantycki ods�oni� drog� prowadz�c� na wysp� pe�n� dzikich ptak�w oraz wysokich, urwistych brzeg�w zwanych klifami, u st�p kt�rych co chwil� pojawia�y si� baraszkuj�ce foki.
Po dwugodzinnej wycieczce w komplecie, w liczbie 11 nurk�w- dojecha� bowiem do na s trzeci samoch�d z czterema nurkami-zameldowali�my si� wraz z ca�ym sprz�tem na pok�adzie Haltona.
Bob zaproponowa� nam na pierwsze nurkowanie wrak lekkiego kr��ownika niemieckiej floty SMS Karlsruhe. Le�y on na prawej burcie, na g��boko�ci oko�o 28 metr�w. Pogoda by�a cudowna, �wieci�o s�o�ce, ocean by� spokojny. Postanowili�my nurkowanie to potraktowa� ulgowo, sprawdzaj�c sprz�t i warunki panuj�ce pod wod�.
Z portu p�yn�li�my „prawie godzin�”- jak m�wi� Szkoci w stron� „wewn�trznego morza”. Wrak by� bardzo �adny, ale widoczno�� taka sobie, oko�o 5 metr�w. Woda mia�a temperatur� pi�tnastu stopni. Byli�my pod ni� oko�o jednej godziny. Zauwa�yli�my, �e wystaj�ce elementy wraku, mimo up�ywu wielu lat maj� bardzo ostre kraw�dzie. Spowodowa�o to, �e przy dotykaniu, nasze suche r�kawice „dziurkowa�y si�. Szcz�cie, �e Krzysiu, kt�ry zawsze ze sob� wszystko wozi w rezerwie, mia� ze sob� r�wnie� klej. Byli�my z tego nurkowania wszyscy zadowoleni, albowiem nasz pierwszy kontakt z Oceanem Atlantyckim pozwoli� nam oswoi� si� z ca�kiem nowymi dla nas warunkami.
Popo�udnie sp�dzili�my wsp�lnie w naszej strategicznej kuchni, dziel�c si� wra�eniami i udzielaj�c sobie wzajemnie rad co do najlepszego sposobu konfiguracji sprz�tu. Po wieczornym spacerze wszyscy bardzo szybko usn�li.
W drugim dniu, o godzinie 9, wyp�yn�li�my z portu. Po ustaleniach z Bobem pop�yn�li�my w kierunku wraku niemieckiego kr��ownika SMS Dresden.
Znajduje si� on na g��boko�ci 35 metr�w. Mierzy 170 metr�w d�ugo�ci i zachowa� si� w stosunkowo dobrym stanie. Niestety widoczno�� i tym razem nie by�a najlepsza. Mogli�my nareszcie doceni� nasz sprz�t o�wietleniowy. W czasie tego nurkowania by�o wida�, �e oswoili�my si� ju� z wrakami. Niekt�re pary nurk�w zagl�da�y do �rodka wraku. Prym w tym wi�d� Dudu�, kt�ry uwielbia� penetracje ka�dego zakamarka, zmuszaj�c partner�w do pod��ania jego �ladem. Nurkowanie wraz z dekompresj� trwa�o 53 minuty.
W czasie przerwy obiadowej, zgodnie z propozycj� Boba wybrali�my wrak transportowca zatopionego ko�o wyspy Hoy o nazwie Doyle. Le�a� on na g��boko�ci 20 metr�w i wed�ug zapewnie� Boba by�a tam dobra widoczno��, jednak m�g� wyst�pi� lekki pr�d wody. Przedsmak tego pr�du poznali�my ju� podczas schodzenia do wraku po por�cz�wce, kt�ra ��czy�a go z p�ywaj�c� po powierzchni boj�. Musieli�my wci�ga� si� po linie w d�, aby nurt wody nie zni�s� nas w bok. Na dole przy wraku woda uspokoi�a si� tak, �e przy bardzo dobrej widoczno�ci podziwiali�my statek pe�en zakamark�w i s�onecznych prze�wit�w. W zakamarkach tych, a zw�aszcza przy dnie morskim majestatycznie p�ywa�y olbrzymie- si�gaj�ce 2 metr�w kongery oraz dorsze. Op�ywaj�c go po raz drugi poczuli�my nagle, �e zaczyna narasta� silny pr�d wody. Dos�ownie z minuty na minut� sta�o si� niemo�liwe p�yni�cie w kt�r�kolwiek stron� i mimo rozpaczliwych wr�cz ruch�w p�etwami czy te� pr�b trzymania si� r�kami wraku miota�o nami niczym w czasie huraganu.
Nasz szyk dw�jkowy uleg� rozbiciu. Ze zdziwieniem i bezradno�ci� patrzyli�my, jak Krzysiu, p�yn�cy wraz z nami, nagle odp�ywa do ty�u, gdzie na szcz�cie wpada w towarzystwo Piotrka i Mirka r�wnie� walcz�cych z pr�dem. Poniewa� sytuacja stawa�a si� coraz trudniejsza postanowili�my si� wynurzy�. Niestety pr�by z�apania por�cz�wki na powierzchnie ko�czy�y si� niepowodzeniem, nikt nie by� wstanie utrzyma� liny w r�kach. Trzymaj�c si� razem poddali�my si� pr�dowi staraj�c si� zachowa� poprawny rytm wynurzania. Nareszcie powierzchnia. Nasza jedenastoosobowa grupa rozrzucona by�a jednak w promieniu kilkuset metr�w. Niezawodny Bob cierpliwie wy�awia� wszystkich po kolei.
Na pok�adzie bardzo g�o�no, niekt�rzy wr�cz zdenerwowani opowiadaj� o niesamowitym „strumieniu wody”, dziurawych r�kawicach oraz zerwanych latarkach no�ach i zapasowych maskach. Mirek i Marian mieli przedziurawione suchary, kt�re musieli sami naprawi�.
Nasz instruktor Piotrek, kt�ry niejedno prze�y�, r�wnie� stwierdzi�, �e z takim „g�rskim potokiem” pod wod� jeszcze si� nie zetkn��. Byli�my jednak bardzo zadowoleni, bo mimo, �e sytuacja zaskoczy�a nas, wszyscy zachowali zimn� krew do ko�ca. Powr�t do portu up�yn�� nam bardzo szybko, a nasza dyskusja w domu trwa�a do p�nego wieczora.
Dzie� trzeci rozpocz�li�my w bardzo dobrych nastrojach, albowiem wydawa�o nam si�, �e po wczorajszym dniu b�dzie ju� tylko lepiej. By�o to jednak b��dne za�o�enie, co mia�o okaza� si� ju� wkr�tce.
Na pierwsze nurkowanie wybrali�my lez�cy na sterburcie na g��boko�ci 35 metr�w lekki kr��ownik SMS Coln(II). Widoczno�� pod wod� by�a stosunkowo dobra i wynosi�a oko�o 15 metr�w. Wrak by� bardzo interesuj�cy, zachowany prawie w ca�o�ci. Z podziwem ogl�dali�my gro�nie wygl�daj�ce dzia�a, kt�ra sprawia�y wra�enie, jakby dopiero przed chwil� zamilk�y. Bogu� z Andrzejem.K d�ugo wpatrywali si� w jedno z takich dzia� na dziobie statku. Widok by� rzeczywi�cie niesamowity, pe�en grozy. Ka�dy z nas, toruj�c sobie drog� latarkami, pr�bowa� zagl�da� do wn�trza, wp�ywaj�c do wi�kszych pomieszcze�. Czas up�ywa� bardzo szybko i kiedy komputery pokaza�y 25 minut deco zacz�li�my si� wynurza�.
Drugie nurkowanie tego dnia mia�o odby� si� w krystalicznej wodzie, na pi�knym wraku o nazwie Tabarka. Znajduje si� on na g��boko�ci pi�tnastu metr�w i zosta� zatopiony przez Anglik�w w 1940 roku, aby „uszczelni�” Scape Flow. Wed�ug zapewnie� Boba tu r�wnie� mia� wyst�pi� pr�d wody.
Po tej informacji wszyscy przygotowali si� duchowo na ostr� walk�. Na dole przywita�a nas sielska atmosfera. Pi�kna widoczno��, �awice ryb, bujna ro�linno�� oraz promienie s�o�ca wpadaj�ce przez dziury w pok�adzie. Wrak mia� wiele poziom�w. Wszystkie je zwiedzili�my bardzo dok�adnie, przeciskaj�c si� niejednokrotnie przez w�skie szczeliny, pomagaj�c sobie nawzajem. P�ywaj�ce obok nas ryby jakby nas nie zauwa�a�y, czasami tylko patrzy�y na nas ze zdziwieniem.
W pewnej chwili doznali�my znajomego nam uczucia, poczuli�my narastaj�cy pr�d wody. Nagle znik�y wszystkie ryby, a ro�liny pochyli�y si� jak w czasie huraganu. Pr�d narasta� z sekundy na sekund�. Zgrupowali�my si� wszyscy w okolicach �rodka wraku na jego pok�adzie. By�o coraz gorzej. Pr�d wody rzuca� nami o �ciany wraku. Nie mogli�my si� od nich oderwa�. Magda z Krzy�kiem przyci�ni�ci do �ciany usi�owali uratowa� wyrwany z r�ki ko�owrotek wraz z bojk�. Andrzej.J i Marian, widz�c t� sytuacj�, pospieszyli im z pomoc�, ale utkn�li przyci�ni�ci do �ciany dwa metry ni�ej. Wszyscy musieli czo�ga� si� po pionowej �cianie w gor�, aby wyj�� z wraku. Kuba wraz z Leszkiem oderwali si� od �ciany, pompuj�c jackety na full, co po chwili zrobili wszyscy pozostali. Ze zdumieniem zobaczyli�my jak „przelecia�” obok nas Andrzej.K, kt�rego Bogu� w dramatycznym u�cisku trzyma� za nogi. Wtedy tak naprawd� po raz pierwszy odczuli�my satysfakcj� z posiadanych „skrzyde�”. Wyci�gn�y nas bezpiecznie na powierzchni� w ekstremalnych warunkach. Nasz rozrzut na powierzchni morza ponownie si�ga� kilkuset metr�w. Mimo du�ej fali Bob wy�owi� nas znowu perfekcyjnie i jak zwykle naszemu „rodzynkowi” Magdzie pom�g� wej�� na pok�ad. A tu krzyki rado�ci miesza�y si� z okrzykami przekle�stwa po zgubionych latarkach, no�ach i bojkach. Sprawy te by�y jeszcze d�ugo omawiane do p�nych godzin nocnych w naszej hostelowej kuchni. Ale wierzcie mi, to naprawd� by�a wspania�a za...jazda. To by�a prawdziwa ekstrema.
W czwartym dniu naszej wyprawy Bob zaproponowa� na nurkowanie poranne SMS Kronprinz Wilhelm-, wrak okr�tu wojennego o d�ugo�ci oko�o 185 metr�w le��cego dnem do g�ry na g��boko�ci 34 metr�w. Nurkowanie to nale�a�o do trudniejszych, musieli�my bowiem penetrowa� okr�t z uwagi na jego po�o�enie przy samym dnie. By�o ciemno. Nasze latarki z trudem przebija�y si� przez mroczne zakamarki wraku, w kt�rych przemyka�y sp�oszone ryby. Nurkowanie trwa�o ponad godzin� z uwagi na prawie 20 minutowy okres dekompresji.
Tym razem wszyscy wynurzyli si� na powierzchni przy boii, kt�ra by�a po��czona por�cz�wk� z zatopionym wrakiem.
W przerwie mi�dzy nurkowaniami Bob zaproponowa� wypad do miasta Lyness, gdzie w czasie wojny stacjonowa�y wojska alianckie. Mieli�my zwiedzi� mi�dzy innymi muzeum morskie. Ochoczo zgodzili�my si�. Andrzej.K i Iwona specjalnie na t� okoliczno�� ubrali wizytowe stroje oraz zabrali dodatkowe filmy do aparat�w.
Kiedy podp�yn�li�my do wysokiego betonowego nabrze�a, sta�o tam ju� kilka �odzi z nurkami. Gdy wyskoczyli�my na brzeg. okaza�o si�, �e ca�e miasto to dwa baraki, z kt�rych w jednym mie�ci�o si� muzeum. Czar dobrego obiadu i udanych zakup�w prys�. Tylko dobra s�oneczna pogoda i nasze wspania�e humory zrekompensowa�y nam wyj�cie do tego „miasta”.
Po po�udniu nurkowali�my na pi�knym wraku okr�tu eskorty o nazwie F2. Le�y on na w prze�roczystej wodzie na g��boko�ci 18 metr�w. Jego pierwotna d�ugo�� wynosi�a oko�o 85 metr�w. Teraz natomiast pozosta�a z niego przednia po�owa. W wraku tym „mieszka�o” mn�stwo ryb, a w pami�ci wszystkim pozosta� prawie 3 metrowy olbrzymi granatowy konger, kt�ry zupe�nie nie przejmuj�c si� nasz� wizyt� „baraszkowa�” w pobli�u nas.
W pewnym momencie zatrzyma� si� i opar� si� na p�etwie Andrzeja.J powoduj�c tym niema�e zamieszanie. Zgodnie stwierdzili�my wszyscy, �e dla takiej ryby warto by�o przyjecha� do Szkocji.
Po powrocie do portu wybrali�my si� na d�ugi spacer brzegiem Oceanu Atlantydzkiego podziwiaj�c w promieniach zachodz�cego s�o�ca pi�kne pola golfowe.
Pogoda nam dopisywa�a r�wnie� nast�pnego dnia, kiedy nasz „Halton”, po godzinnym rejsie dotar� do miejsca pierwszego nurkowania w tym dniu, tj. wraku le��cego na g��boko�ci 36 metr�w na sterburcie, lekkiego kr��ownika SMS Brummer. Zachowa� si� on w bardzo dobrym stanie, o mogli�my z podziwem ogl�da�, mimo nie najlepszej, bo wynosz�cej oko�o 5 metr�w widoczno�ci. Jego kad�ub o d�ugo�ci 153 metr�w pe�en by� okienek- bulaji przez, kt�re wydobywa�y si� p�cherzyki powietrza �wiadcz�ce o tym, �e cz�� naszej grupy penetruje jego wn�trze. Nurkowanie trwa�o z uwagi na d�ugi czas dekompresji ponad 70minut.
Wszyscy zgodnie stwierdzili�my, �e czas odpocz�� od wrak�w. Poprosili�my Boba aby po przerwie obiadowej zrzuci� nas do wody przy olbrzymim, bo si�gaj�cym ponad 30 metr�w pi�knym klifie. Na g��boko�ci 25 metr�w zobaczyli�my skaliste dno przypominaj�ce nam wypraw� do Norwegii. Widoczno�� si�ga�a 25 metr�w, wok� by�o pe�no ryb oraz bujnej ro�linno�ci. By�o to typowe nurkowanie „lajcikowe”, jak m�wi� jeden z naszych koleg�w, podczas kt�rego mieli�my mo�liwo�� odreagowania stresuj�cych dni wrakowych. Wieczorem ca�� grup� wybrali�my si� do portowego pubu, gdzie do p�nych godzin nocnych, przy d�wi�kach szafy graj�cej, rozmawiali�my, podgl�daj�c jednocze�nie mieszka�c�w Stromness.
Wcze�nie rano dnia sz�stego ruszyli�my w morze, planowali�my bowiem popo�udniu zwiedzanie miasta Kirkwall- najwi�kszego na wyspach, natomiast czterech z naszej ekipy mia�o wieczorem wraca� do Polski.
Przyj�li�my propozycje Boba, aby pierwsze nurkowanie odby�o si� na olbrzymim, bo d�ugim na prawie 160 metr�w i szerokim na ponad 33 metry niszczycielu SMS Markgraf. Statek ten le�y na do g�ry dnem na g��boko�ci 42 metry. Mimo dobrej widoczno�ci si�gaj�cej ponad 15 metr�w, z uwagi na du�a g��boko�� i konieczno�� penetracji wraku przy samym dnie, zgodnie zdecydowali�my, aby skr�ci� czas denny. Przecie� Bob obieca� nam spotkanie z koloni� fok w czasie przerwy.
I rzeczywi�cie s�owa dotrzyma�. Nasz Halton powoli p�yn�� w kierunku dzikich niedost�pnych, skalistych brzeg�w Scape Flow, gdzie w promieniach s�o�ca wylegiwa�y si� focze rodziny. Praktycznie tylko m�ode foki ucieka�y do wody, kiedy zbli�ali�my si� do nich. Stare leniwce oboj�tnie patrzy�y na nas, a niekt�re nawet nie przerywa�y drzemki. Sesja zdj�ciowa tym razem by�a bardzo owocna.
Popo�udniowe nurkowanie odby�o si� na g��boko�ci 20 metr�w na wraku zatopionego kilkana�cie lat temu kutra rybackiego „Tamara”. Woda by�a czysta, a wok� niego le�a�y setki pi�knych muszli, kt�re ochoczo zbierali�my na pami�tk�. W zakamarkach statku spotkali�my jego tradycyjnych mieszka�c�w, a wi�c dorsze i kongery, kt�re zadziwia�y nas swoj� wielko�ci�.
Wiecz�r sp�dzili�my w stolicy Orkad�w – Kirkwall, nad kt�r� g�ruje katedra �wi�tego Magnusa. Jak na Orkady miasto to stanowi t�tni�c� �yciem metropoli�, dla nas jednak nieco senn�.
Ostatni dzie� pobytu w Scape Flow postanowili�my potraktowa� typowo rekreacyjnie. Bob zatrzyma� ��d� na �rodku zatoki niedaleko wraku F2 i zeszli�my do wody na g��boko�� ok. 18 metr�w. Tam, na dnie, zbierali�my muszle oraz stare dzbanki i butelki b�d�ce podobno kiedy� na wyposa�eniu niemieckiej floty wojennej. Nurkowanie to trwa�o 50 minut i by�o bardzo przyjemne.
Drugie zej�cie pod wod� tego dnia odby�o si� przy pi�knej widoczno�ci i wyczuwalnym pr�dzie podwodnym, na wraku niewielkiego, bo licz�cego 35 metr�w niemieckiego statku pomocniczego Inverlane. By�o tam mn�stwo du�ych muszli, oswojonych ryb i o�wietlonych przez s�o�ce zakamark�w stanowi�cych prawdziwy raj dla nurk�w.
Ocean �egna� si� z nami bardzo �yczliwie, „zapraszaj�c” do powrotu.
Nasz szyper Bob �a�owa�, �e musimy ju� wraca� do Polski. Jak stwierdzi�, by�o mu z nami bardzo dobrze, a tak zgranej i dobrze zorganizowanej grupy nurk�w nie mia� ju� dawno.
Mi�o to by�o s�ysze�.

W wyprawie udzia� wzi�li, nast�puj�cy nurkowie Opolskiej Szko�y Nurkowania: Bogus�aw Bogudzki, Andrzej Duda- „Dudu�”, Magda Jagielska, Andrzej Jagielski, Marian Jagielski, Mirek Konik, Andrzej Kornijczuk, Jakub Ple�niak-„Kuba”, Leszek Przybylski, Piotr Sitnik-„Sito”, Krzysztof Zieli�ski.

Andrzej Jagielski.

Scapa flow

Andrzej — 09-02-2004, 22:27

Autor: Andrzej

Wys�any: 09-02-2004, 22:27

Po d�ugich przygotowaniach trwaj�cych od listopada 2002r. w nocy z 3 na 4 wrze�nia wyruszyli�my w d�ug� podr� do Szkocji na wyspy Orkady by zanurkowa� na wrakach w dawnej bazie okr�t�w wojennych Scapa Flow. Na wypraw� pojecha�o 12 os�b, podr�owali�my trzema samochodami ze wzgl�du na du�� odleg�o�� i ilo�� sprz�tu. Od Opola do Stromnes (nasza baza) dzieli�a nas odleg�o�� 1800km. i 15 godzin przeprawy promowej z Amsterdamu do Newcastle. W pi�tek wieczorem wszyscy ju� byli�my na miejscu w Stromnes i mogli�my wypocz��, gdy� nazajutrz mieli�my nurkowa� na wraku SMS Karlsruhe (g��boko�� 26m). Nurkowanie trwa�o 70min. Widok g��wnych dzia� tego kr��ownika zrobi� na mnie ogromne wra�enie, ilo�� ryb i ich wielko�� by�a naprawd� imponuj�ca. Drugiego dnia mieli�my zaplanowane dwa nurki na wrakach SMS Drezno (32m) i HM Doyle (18m). Drugi wrak le�y w cie�ninie pomi�dzy zatok� Scapa Flow, a Atlantykiem (wyst�puj� tam bardzo silne pr�dy p�ywowe) nurkowanie tam jest mo�liwe dopiero oko�o godziny 15, gdy� wtedy zmienia si� pr�d i kierunek jego jest z Atlantyku na zatok�, co dawa�o nam pewno��, �e nie pogubimy si� i szyper wy�owi nas po nurkowaniu. Si�a pr�du w ko�cowej fazie nurkowania przesz�a nasze wyobra�enie o swojej pot�dze. Musieli�my zrezygnowa� z obowi�zkowego przystanku 3 min. na 5 metrach poniewa� utrzymanie si� na linie opustowej graniczy�o z cudem. W dniach nast�pnych nurkowali�my na wrakach SMS Koln II (36m), HMS Tabarka (16m), SMS Kronpritz (36m), HMS F-2 (16m), SMS Brumner (35m), SMS Margraf (33m) i wrak kutra Tamara

Sorry ze dopiero teraz ale ca�y d�ugi artyku� mia� ukaza� si� w nurkowaniu lecz niestety nie ukaza� si� a Andrzej Jagielski tak si� nam�czy� nad d�u�sz� wersj�

FORUM-NURAS

Re: Scapa flow

Re: Scapa flow

Re: Scapa flow

Re: Scapa flow

Re: Scapa flow

Re: Scapa flow

Re: Scapa flow

Scapa flow