<?xml version="1.0" encoding="iso-8859-1"?>
<rss version="2.0">
<channel>
  <title>FORUM-NURAS</title>
  <link>http://www.forum.jds.pl/index.php</link>
  <description>Froum dla nurkujących i nie tylko ...</description>
  <language>polish</language>
  <copyright>(c) Copyright Dzisiaj 17:58 by FORUM-NURAS</copyright>
  <managingEditor>dareks@forum-nuras.com</managingEditor>
  <webMaster>dareks@forum-nuras.com</webMaster>
  <pubDate>Dzisiaj 17:58</pubDate>
  <lastBuildDate>Dzisiaj 17:58</lastBuildDate>
  <docs>http://backend.userland.com/rss</docs>
  <generator>phpBB2 RSS Syndication Mod by Lucas</generator>
  <ttl>1</ttl>

  <image>
    <title>FORUM-NURAS</title>
    <url></url>
    <link>http://www.forum.jds.pl/</link>
    <description>Froum dla nurkujących i nie tylko ...</description>
  </image>

                                      <item>
                                        <title>Dekompresja z przystankami, obliczenia.</title>
                                        <link>http://www.forum.jds.pl/viewtopic.php?p=373277#373277</link>
                                        <description>&lt;br /&gt;
                                      Autor: &lt;a href='http://www.forum.jds.pl/profile.php?mode=viewprofile&amp;u=-1'&gt;Anonymous&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
                                      Wysłany: 11-07-2016, 08:01&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
                                      &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;
                                      Skoro już potrafimy obliczyć prężności gazu obojętnego w tkankach to nadchodzi czas na kolejny krok.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obliczenie profilu dekompresyjnego. Żeby to osiągnąć przypominamy podstawy.&lt;br /&gt;
Prężność maksymalna w modelu Buhlmannajest liniową funkcją głębokości i funkcją numeru tkanki ze względu na współczynniki.&lt;br /&gt;
Pojawiają się pojęcia glębokość pierwszego przystanku, jest mocno przereklamowane, w stosunki do ważnych zagadnień.&lt;br /&gt;
Przy pierwszym i każdym następnym przystanku wybieramy jego głębokość większą bądź równą obliczonej, dodatkowo jeśli stosujemy przystanki co 3 m, wybieramy ten głębiej.&lt;br /&gt;
Na takim przystanku odczekujemy tyle czasu, żeby prężności we wszystkich tkankach osiągnęły wartości umożliwiające osiągnięcie kolejnego przystanku.&lt;br /&gt;
O ile początek dekompresji jest kontrolowany przez pojedyncze tkanki, na płytkich przystankach zwykle kilka jest blisko kontroli dekompresji. Mają bardzo zbliżone czasy w których osiągną prężności umożliwiające wyjście na powierzchnię.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Konserwatyzm możemy nakładać na Mo i &amp;#916;M, również możemy stosować nie równomierną wartość dla różnych tkanek typowa metoda to GF.&lt;br /&gt;
Posiadać może wiele wariantów od rozłożenia na wszystkie tkanki do rozłożenia zmian konserwatyzmu tylko na tkanki biorące udział w dekompresji.&lt;br /&gt;
Też nie koniec, możliwe są też rozkłady do awaryjnych nurkowań, nieliniowe, dające najkrótszy czas dekompresji i najmniej bezpieczne.&lt;br /&gt;
Nawet możliwy jest model w którym &amp;#916;M = 1, dla wszystkich tkanek, o ile jest konserwatywny dla nurkowań na poziomie morza to w górach generuje za wysokie maksymalne prężności.&lt;br /&gt;
Tam rozsądniejszy jest inny wariant model ciśnienia przesycenia wprost proporcjonalnego do ciśnienia otoczenia. Unikamy problemu jaki ma model Buhlmanna, czyli wysokich prężności maksymalnych dla niskich ciśnień i nie zerowych wartości w próżni. Czyli nic nie może się rozpuścić, ale w stanie przesycenia może dużo być, bzdura bez fizycznych podstaw. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Proponuję przeliczenie dekompresji dla przykładu odwróconego profilu. &lt;br /&gt;
Dla NDL był stosowany niski konserwatyzm, dla dekompresji nie powinniśmy stosować tak niskich wartości. Proponuję stały 25%, czyli redukcja do 75% przesycenia na Mo i &amp;#916;M tkanki do 8 kontrolowały dekompresję dla niskiego poziomu konserwatyzmu. dla wyższego poziomu zakres tkanek będzie szerszy. Okaże się po obliczeniach mo&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1. (29,6 - 10)0.75 + 10 = 24,7&lt;br /&gt;
2. (25,4 - 10)0.75 + 10 = 21,55&lt;br /&gt;
3. (22,5 - 10)0.75 + 10 = 19,375&lt;br /&gt;
4. (20,3 - 10)0.75 + 10 = 17,725&lt;br /&gt;
5. (18,5 - 10)0.75 + 10 = 16,375&lt;br /&gt;
6. (16,9 - 10)0.75 + 10 = 15,175&lt;br /&gt;
7. (15,9 - 10)0.75 + 10 = 14,425&lt;br /&gt;
8. (15,2 - 10)0.75 + 10 = 13,9&lt;br /&gt;
9. (14,7 - 10)0.75 + 10 = 13,525&lt;br /&gt;
10. (14,3 - 10)0.75 + 10 = 13,225&lt;br /&gt;
11. (14,0 - 10)0.75 + 10 = 13&lt;br /&gt;
12. (13,7 - 10)0.75 + 10 = 12,775&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1P(t) = 39 + (17,157 - 39)0,5^13/5 = 35,39 &lt;br /&gt;
2P(t) = 39 + (17,108 - 39)0,5^13/8 = 31,90 &lt;br /&gt;
3P(t) = 39 + (16,82 - 39)0,5^13/12,5 = 28,21 &lt;br /&gt;
4P(t) = 39 + (16,17 - 39)0,5^13/18,5 = 24,97 &lt;br /&gt;
5P(t) = 39 + (15,15 - 39)0,5^13/27 = 21,91 &lt;br /&gt;
6P(t) = 39 + (14,0 - 39)0,5^13/38,3 = 19,24 &lt;br /&gt;
7P(t) = 39 + (12,80 - 39)0,5^13/54,3 = 16,80 &lt;br /&gt;
8P(t) = 39 + (11,70 - 39)0,5^13/77 = 14,71 &lt;br /&gt;
9P(t) = 39 + (10,768 - 39)0,5^13/109 = 13,0 &lt;br /&gt;
10P(t) = 39 + (10,12 - 39)0,5^13/146 = 11,84 &lt;br /&gt;
11P(t) = 39 + (9,666 - 39)0,5^13/187 = 11,04 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
po obliczeniu widzimy że nadal mamy przekroczenia w tkankach do 8 jednocześnie prężność w 9 tkance nie powinna wzrosnąć podczas dekompresji żeby wymuszać dekompresję dlatego można nie prowadzić obliczeń dla wyższych tkanek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obliczmy &amp;#916;M z nałożonym konserwatyzmem. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1 (1,7928 - 1)0,75 + 1 =  1,5946&lt;br /&gt;
2 (1,5362 - 1)0,75 + 1 =  1,40215 &lt;br /&gt;
3 (1,3817 - 1)0,75 + 1 =  1,2863 &lt;br /&gt;
4 (1,2780 - 1)0,75 + 1 =  1,2085 &lt;br /&gt;
5 (1,2306 - 1)0,75 + 1 =  1,17295 &lt;br /&gt;
6 (1,1857 - 1)0,75 + 1 =  1,13928 &lt;br /&gt;
7 (1,1604 - 1)0,75 + 1 =  1,1203 &lt;br /&gt;
8 (1,1223 - 1)0,75 + 1 =  1,0917 &lt;br /&gt;
9 (1,0999 - 1)0,75 + 1 =  1,07492 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Obliczmy głębokości dla konkretnych tkanek. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
P(t) = mo + &amp;#916;m*h&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(P(t) - mo)/&amp;#916;m = h&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wyjdzie ciekawa własność.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1h = 6,7 m&lt;br /&gt;
2h = 7,38 m&lt;br /&gt;
3h = 6,868 m&lt;br /&gt;
4h = 5,995 m&lt;br /&gt;
5h = 4,7188&lt;br /&gt;
6h = 3,568&lt;br /&gt;
7h = 2,1199&lt;br /&gt;
8h = 0,741 m&lt;br /&gt;
9h = -0,4884m&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ciekawostka to ujemna głębokość dla 9 i wyższych tkanek. &lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: darkred&quot;&gt;Również można podać definicję NDL, że to typ nurkowania w którym głębokości sufitów dekompresyjnych dla wszystkich tkanek, są nad powierzchnią wody.&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;Wielu instruktorów nie zrozumie.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wyszła jeszcze jedna sprawa, wcale nie była największa głębokość sufitu dla 1 tkanki, lecz również tkanka 3 i 1 mają podobne głębokości. Co oznacza że jest możliwa kontrola dekompresji przez 2 tkanki jednocześnie. Wyjdzie to jeszcze przy obliczeniach czasów dekompresji na przystanku.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wiemy że pierwszy przystanek wykonujemy na głębokości 9 m, musimy odczekać tyle czasu, żeby wejść na kolejny na głębokości 6 m.&lt;br /&gt;
Obliczamy to następująco: Dla tkanek które mogą kontrolować dekompresję: ciśnienie azotu, podstawiamy do równania &lt;br /&gt;
iP(t) = Pi + (iPo - Pi)0,5^t/Ti  &lt;br /&gt;
iP(t)- przyrównujemy do maksymalnej prężności dla tkanki, &lt;br /&gt;
iPo- to osiągnięta prężność po nurkowaniu. Pi-  ciśnienie azotu. Obliczamy czasy i wybieramy najdłuższy. Następny krok to obliczenie prężności w tkankach po tym czasie. To będą wartości początkowe dla przystanku na 6 m.&lt;br /&gt;
Potem powtarzamy procedurę obliczając dane dla przystanku na 3 m, potem krok do powierzchni.&lt;br /&gt;
Żmudne nudne, lecz bez problemu można obliczyć specjalne warianty dekompresji, np takie w których pomijamy przystanki na pewnych głębokościach lub używamy mieszanin albo tlenu. To jest proste w modelu.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2. (25,4 - 10)0.75 + 10 = 21,55 &lt;br /&gt;
3. (22,5 - 10)0.75 + 10 = 19,375 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2 (1,5362 - 1)0,75 + 1 = 1,40215 &lt;br /&gt;
3 (1,3817 - 1)0,75 + 1 = 1,2863 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1P(t) = 39 + (17,157 - 39)0,5^13/5 = 35,39 &lt;br /&gt;
2P(t) = 39 + (17,108 - 39)0,5^13/8 = 31,90 &lt;br /&gt;
3P(t) = 39 + (16,82 - 39)0,5^13/12,5 = 28,21 &lt;br /&gt;
4P(t) = 39 + (16,17 - 39)0,5^13/18,5 = 24,97 &lt;br /&gt;
5P(t) = 39 + (15,15 - 39)0,5^13/27 = 21,91 &lt;br /&gt;
6P(t) = 39 + (14,0 - 39)0,5^13/38,3 = 19,24 &lt;br /&gt;
7P(t) = 39 + (12,80 - 39)0,5^13/54,3 = 16,80 &lt;br /&gt;
8P(t) = 39 + (11,70 - 39)0,5^13/77 = 14,71 &lt;br /&gt;
9P(t) = 39 + (10,768 - 39)0,5^13/109 = 13,0 &lt;br /&gt;
10P(t) = 39 + (10,12 - 39)0,5^13/146 = 11,84 &lt;br /&gt;
11P(t) = 39 + (9,666 - 39)0,5^13/187 = 11,04 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
21,55 + 1,40215*6 = 29,96&lt;br /&gt;
19,375 + 1,2863*6 = 27,09&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
iP(t) = Pi + (iPo - Pi)0,5^t/Ti &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ppN2= 1,9*0,78 = 1,482at = 14,82 msw&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
2P(t) = 14,82 + (31,90 - 14,82)0,5^t/8 = 29,96 t = 1,39 min&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
3P(t) = 14,82 + (28,21 - 14,82)0,5^t/12,5 = 27,09 t = 1,575 min&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czyli musimy odczekać 1,575 min na 9 m.&lt;br /&gt;
Oczywiście jest to wartość nie wygodna do stosowania, lecz przeprowadzę obliczenia dokładniej, tylko dlatego żeby było wiadomo że można. Również widzimy kolejne miejsce w którym przybliżenie do dłuższego czasu jest działaniem konserwatywnym, tak samo jak wykonanie dekompresji na 9 m, chociaż możliwy był by przystanek na 8m i czasy były by nieco krótsze, łatwo można wskazać że ppN2 będzie mniejsze na 8 m.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1P(t) = 14,82 + (35,39 - 14,82)0,5^1,575/5 = 31,355 &lt;br /&gt;
2P(t) = 14,82 + (31,90 - 14,82)0,5^1,575/8 = 29,72&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: green&quot;&gt;3P(t) = 14,82 + (28,21 - 14,82)0,5^1,575/12,5 = 27,09&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
4P(t) = 14,82 + (24,97 - 14,82)0,5^1,575/18,5 = 24,388&lt;br /&gt;
5P(t) = 14,82 + (21,91 - 14,82)0,5^1,575/27 = 21,629 &lt;br /&gt;
6P(t) = 14,82 + (19,24 - 14,82)0,5^1,575/38,3 = 19,116&lt;br /&gt;
7P(t) = 14,82 + (16,80 - 14,82)0,5^1,575/54,3 = 16,76&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red&quot;&gt;8P(t) = 14,82 + (14,71 - 14,82)0,5^1,575/77 = 14,928&lt;br /&gt;
9P(t) = 14,82 + (13,0 - 14,82)0,5^1,575/109 = 13,018&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tkanki powyżej 8 zyskały na prężności, tak to wygląda podczas dekompresji. Do puki ciśnienie inertu w czynniku oddechowym jest wyższe niż prężność w tkance, to ona nasyca się podczas dekompresji. Podobny efekt fundują głębokie przystanki.&lt;br /&gt;
Tkanka 3 osiągnęła wymaganą prężność, pozostałe mają niższe niż maksymalne dopuszczalne. Tkanki od 1 do 7 zmniejszyły swoją prężność.&lt;br /&gt;
Nawet tak prosta dekompresja pokazuje że wymuszała przystanek tkanka 2, koniec dekompresji kontrolowała tkanka 3.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Powtarzamy kolejny krok. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
W grę mogą wchodzić tkanki &lt;br /&gt;
4h = 5,995 m &lt;br /&gt;
5h = 4,7188 &lt;br /&gt;
6h = 3,568 &lt;br /&gt;
Trochę się zmieniły te wartości, lecz leżą w zakresie głębokości które musimy przejść, w drodze na 3 m.&lt;br /&gt;
Obliczamy maksymalne prężności w tych tkankach na głębokości 3 m, żeby odczekać tyle na  6m żeby przejść na 3 m.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4 (1,2780 - 1)0,75 + 1 = 1,2085 &lt;br /&gt;
5 (1,2306 - 1)0,75 + 1 = 1,17295 &lt;br /&gt;
6 (1,1857 - 1)0,75 + 1 = 1,13928 &lt;br /&gt;
i&lt;br /&gt;
4. (20,3 - 10)0.75 + 10 = 17,725 &lt;br /&gt;
5. (18,5 - 10)0.75 + 10 = 16,375 &lt;br /&gt;
6. (16,9 - 10)0.75 + 10 = 15,175 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4 17,725 + 1,2085*3 = 21,35&lt;br /&gt;
5 16,375 +  1,17295*3 = 19,89&lt;br /&gt;
6 15,175 + 1,13928*3 = 18,59 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ponownie obliczamy czasy na głębokości 6 m, ciśnienie azotu wynosi 1,248 czyli 12,48 msłw&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
4P(t) = 12,48 + (24,388  - 12,48)0,5^1,575/18,5 = 21,35 t=7,86 min&lt;br /&gt;
5P(t) = 12,48 + (21,629 - 12,48)0,5^1,575/27 = 19,89 t= 8,211 min&lt;br /&gt;
6P(t) = 12,48 + (19,116 - 12,48)0,5^1,575/38,3 = 18,59  t=4,563 min&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Wyszło bardzo ciekawie, kontroluje koniec dekompresji na 6m tkanka 5.&lt;br /&gt;
Obliczamy prężności po 8,211 min, to będą dane wejściowe na przystanek na 3 m.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1P(t) = 12,48 + (31,355  - 12,48)0,5^8,211/5 = 18,526 &lt;br /&gt;
2P(t) = 12,48 + (29,72 - 12,48)0,5^8,211/8 = 20,94 &lt;br /&gt;
3P(t) = 12,48 + (27,09 - 12,48)0,5^8,211/12,5 = 21,746 &lt;br /&gt;
4P(t) = 12,48 + (24,388 - 12,48)0,5^8,211/18,5 = 21,234 &lt;br /&gt;
5P(t) = 12,48 + (21,629 - 12,48)0,5^8,211/27 = 19,89 &lt;br /&gt;
6P(t) = 12,48 + (19,116 - 12,48)0,5^8,211/38,3 = 18,199 &lt;br /&gt;
7P(t) = 12,48 + (16,76 - 12,48)0,5^8,211/54,3 = 16,334&lt;br /&gt;
8P(t) = 12,48 + (14,928 - 12,48)0,5^8,211/77 = 14,75&lt;br /&gt;
9P(t) =12,48 + (13,018 - 12,48)0,5^8,211/109 = 12,99&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Prężności zmalały w tych tkankach i mogą wzrastać w najwolniejszych.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Powtarzamy krok. Prężności końcowe to mo bo h = 0&lt;br /&gt;
6. (16,9 - 10)0.75 + 10 = 15,175 &lt;br /&gt;
7. (15,9 - 10)0.75 + 10 = 14,425 &lt;br /&gt;
8. (15,2 - 10)0.75 + 10 = 13,9 &lt;br /&gt;
Ciśnienie azotu to 1,3*0,78 = 1,014 at = 10,14 msłw&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
6P(t) = 10,14 + (18,199 - 10,14)0,5^8,211/38,3 = 15,175 t = 25,99 min&lt;br /&gt;
7P(t) = 10,14 + (16,334 - 10,14)0,5^8,211/54,3 = 14,425 t = 28,86 min &lt;br /&gt;
8P(t) = 10,14 + (14,75 - 10,14)0,5^8,211/77 = 13,9 t = 22,64 min&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Widzimy że kontroluje dekompresję 7 tkanka czasy pozostałych są zbliżone.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: red&quot;&gt;Skoro ekstremum czasu przesuwa się z tkanki na tkankę, to istnieje taka sytuacja dla której czasy są równe. To moment w którym 2 tkanki kontrolują dekompresję. Nie dało się tego pokazać bez obliczeń w modelu. Również postawione pytanie, oddzieliło osoby które się orientują, od gawędziarzy dekompresyjnych.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Czasy dekompresji to 9 m 1,575 min, 6 m 8,211 min, 3 m 28,86 min dekompresja do wykonania to 9 m 2 min, 6 m 9 min, 3 m 29 min.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jak widzimy rozkład czasów nie ma żadnego związku z tym co proponuje się w NOF, powód prosty, decydują konkretne tkanki i ich czasy odsycania, nie wydurnienia typu arytmetyczny rozkład. Czy czysta paranoja o nazwie E-sowanie. Z perspektywy modelu Buhlmanna zwiększa to jedynie prężności w wolnych tkankach, obniżając niski konserwatyzm.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nie przypuszczałem że zmiana profilu zafunduje tak dużą dekompresję. Jeden profil mieścił się w NDL drugi (dla wyższego lecz stosowanego konserwatyzmu dał 40 minut dekompresji.&lt;br /&gt;
Oznacza to konieczność przestrzegania profili, jeśli musimy stosować odwrotny to tylko z komputerem nurkowym. Takim który nie myli się przy ponownym zanurzeniu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeszcze przy okazji obliczymy dekompresję tlenową, część obliczeń już mamy.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dekompresja tlenowa na 6 m bezpośrednio do powierzchni.&lt;br /&gt;
Bierzemy prężności po dekompresji na 9 m.&lt;br /&gt;
I przyrównujemy do mo, obliczamy czasy. &lt;br /&gt;
Ciśnienie inertu wynosi ZERO.&lt;br /&gt;
Równanie przyjmuje uproszczoną formę.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
iP(t) = Pi + (iPo - Pi)0,5^t/Ti &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
iP(t) = 0 + (iPo - 0)0,5^t/Ti = iPo*0,5^t/Ti&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1P(t) = (31,355)0,5^t/5 = 24,7 &lt;br /&gt;
2P(t) = (29,72)0,5^t/8 = 21,55 &lt;br /&gt;
3P(t) = (27,09)0,5^t/12,5 = 19,375 &lt;br /&gt;
4P(t) = (24,388)0,5^t/18,5 = 17,725  t = 8,517 min&lt;br /&gt;
5P(t) = (21,629)0,5^t/27 = 16,375    t = 10,839 min &lt;br /&gt;
6P(t) = (19,116)0,5^t/38,3 = 15,175  t = 12,757 min&lt;br /&gt;
7P(t) = (16,76)0,5^t/54,3 = 14,425  t = 11,753 min &lt;br /&gt;
8P(t) = (14,928)0,5^t/77 = 13,9   t = 7,926 min&lt;br /&gt;
9P(t) = (13,018)0,5^t/109 = 13,525 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Widzimy że kontrolę dekompresji tlenowej przejmuje tkanka 6 z czasem  t = 12,757 min efektywny 6m 13 min. Mała zmiana profilu i taka dekompresja.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Teraz przyczynek pokazujący że głębokość średnia nie jest żadną oceną nurkowania, oba profile mają taką samą wartość, jeden daje NDL, drugi dekompresję. Kolejny fragment NOF to bzdura.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
pozdrawiam rc</description>
                                        <comments>http://www.forum.jds.pl/viewtopic.php?p=373277#373277</comments>
                                        <author>Anonymous</author>
                                        <pubDate>11-07-2016, 08:01</pubDate>
                                        <guid isPermaLink="true">http://www.forum.jds.pl/viewtopic.php?p=373277#373277</guid>
                                      </item></channel></rss>