SALVUS

TomekR — 30-04-2011, 21:14

Autor: TomekR

Wys�any: 30-04-2011, 21:14

Nie tak dawno, do mojej kolekcji rebreatherow, udalo mnie sie dodac kilka "klamotow"
Just recently I add some old military rebreathers to my collection.

Jeden, niemal kompletny, tleniak Siebe Gorman Salvus, autorstwa sir Roberta Davisa.
Drugi identyczny aczkolwiek, nieco zdekompletowany - brak przeciwpluca , uprzezy i wezy oddechowych.

oraz czesci do rebreatherow Amphibian Mark II i mark IV

Jak w przypadku innych moich maszynek, postaram sie odrestaurowac te zabawki do stanu uzywalnosci( nurkuje na kazdym z moich RB) i jak najblizej do stanu orginalnego.
W zwiazku z tym mam prosbe: moze ktos posiada stare, ale w stanie uzywalnosci weze powietrzne - chodzi mi o takie powleczone na zewnatrz plotnem.
Oczywiscie inne czesci do w/w aparatow rowniez mile widziane.
pzdr
tomek

Tomek

[ Dodano: 18-05-2011, 19:50 ]
Mala aktualizacja projektu Salvus. Pierwszym krokiem, byla znalezienie odpowiednich wezy. Niestety weze orginalne rozpadaly sie w palcach przy najlzejszym dotyku, co oczywiscie nie bylo specjalnym zaskoczeniem.

Krotki waz, laczacy przeciwpluco z pochlaniaczem, znalazlem u siebie, w pudelku czesci zamiennych do wloskiego tleniaka OMG. Ma te sama srednice(1 cal/2.5 cm) i jest okolo 5 cm dluzszy,co nie powinno miec powaznego znaczenia.

dluzszy waz, pomiedzy DSV i pochlaniaczem, znalazlem na angielskim eBay - idealnie dopasowana zarowno dlogosc jak i srednica weza.

Orginalnie, przed zeslizgnieciem sie weza z lacznika chronil kawalek drutu. Jakkolwiek staram sie zachowac rebreather w stanie zblizonym do autentycznego, w tym przypadku zdecydowalem sie jednak na cybanty z nierdzewki, glownie ze wzgledu na bezpieczenstwo w czasie nurkowania. poza tym cybanty beda i tak przykryte czarna tasma.

Niestety nowe weze sa z czarnej gumy( bez plociennego plaszcza), ale dopoki nie trafia sie inne, bardziej przypominajace autentyk, bede uzywac te co mam.
To tyle na teraz.
pzdr
tomek

[ Dodano: 20-05-2011, 22:38 ]
Nastepnym krokiem bylo polaczenie wszystkich czesci w celu sprawdzenia czy rebreathery pracuja. Poniwaz nie bylem pewny co do czystosci tlenowej butli nabilem je powietrzem tylko w celu przetestowania.
Ostroznie otworzylem zawor butli i uslyszalem cichy syk przeplywajacego gazu jak rowniez dostrzeglem wypelniajace sie przeciwpluco. Urzadzenie dzialalo prawidlowo - Salvus zostal zaprojektowany aby dostarczac okolo 2l tlenu na minute.
Podczas proby znlazlem niewielka dziurke w CL - problem latwy do usuniecia, zwlaszcza, ze przeciwpluco zbudowane jest z gumy.
Podczas ogledzin znalazlem dwie uszczelki, ktore wizualnie nie prezentowaly sie najlepiej. Choc nie powodowaly nieszczelnosci, zdecydowalem sie je wymienic przed nurkowaniem.Jedna z uszczelek znajdowala sie w zaworze nadmiarowym pochlaniacza, a druga, pomiedzy manifoldem tlenowym a trojnikiem laczacym pochlaniacz, manifold i waz oddechowy.

Na zdjeciu w/w trojnik.

W miedzy czasie udalo mnie sie wyczyscic i przesmarowac 'zaciety' zawor powierzchnia- nurkowanie(DSV) - teraz zawor dziala jak nowy. Niestety zmeczona latami zatyczka nie wytrzymala eksperymentu - nowa zatyczka w drodze.

Rozmontowany DSV

i zlozony DSV

pzdr
Tomek

[ Dodano: 04-07-2011, 21:39 ]
Czas na mala aktualizacje projektu.
Stosunkowo prostym etapem bylo oczyszczenie butli do uzytkowania tlenowego. Przy okazji butle wypiaskowalem i i pomalowalem. wybor padl na tradycyjny , choc zawsze sexy czarny z bialym.

W tym samy czasie restauracji podana zostala takze rama urzadzenia. Troche trickow rodem z warsztatu blacharskiego i kilka warstw farby przywrocilo rame do stanu fabrycznego.

Nastepnie przyszla kolej na pochlaniacze. dwudziestocztero godzinna kapiel w occie pozwolila na rozpuszczenie depozytow materialu pochlaniajacego, a tygodniowa kapiel w preparacie CLR(calcium lime and rust) przywrocila metowej konstrukcji blyszczaca swietnosc. Kilka warstw czarnej i pochlaniacze wygladaja jak nowe.

W czasie jednej z przymiarek stwierdzilem, ze jeden z wczesniejszych wlascicieli urzadzenia postanowil dostosowac Salvus do swoich wymiarow. Ja do gigantow nie naleze(187cm), ale ten czlowiek musial byc hmmm malutki. Biegnaca poprzecznie przez klatke piersiowa uprzez powina utrzymywac rame w okolicy lewego biodra. W moim przypadku rama wisiala niewiele ponizej pachy. Niemal identyczny pas udalo mnie sie znalezc w lokalnym sklepie z artykulami krawieckimi.

Jeden problem z glowy!. Kolejny, rowniez zwiazany z rozmiarem, to za krotki pas kroczny przytrzymujacy przeciwpluco. Probowalem zalozyc- po zapieciu nawet sie nie moge wyprostowac. Zaczynam rozumiec co moja zona miala na mysli mowiac o niewygodach podczas noszenia G stringu. Jak przedluzke uzylem fragment starego weza strazackiego. Po usunieciu zewnetrznej, plociennej warstwy wycielem odpowiedni kawalek zlozylem go na pol i tak powstala przedlozke przykleilem na zakladke klejem do gumy. Efekt: material bardzo podobny zarowno kolorem jak i tekstura.

Dzieki pomocy Jana Willema Becha z The Rebreather Site otrzymalem orginalna instrukcje obslugi Salvusa. Tekst potwierdzil moje przepuszczenia powstale podczas pierwotnych ogledzin urzadzenia, ze manometry SG, w ktore wyposazono Salvusa, nie sa przystosowane do uzycia pod woda. Przed zanurzeniem manometr powinien zostac zastapiony zaslepka.

Poniwaz, moje urzadzenia niestety nie dotarly do mnie z w/w zaslepkami, moim pierwszym impulsem bylo zaslepienie wezy wysokocisnieniowych przy uzyciu zaslepek z pirwszych stopni automatow oddechowych.

Bylo to jednak tylko rozwiazanie tymczasowe. W poszukiwaniu orginalu moj wzrok padl na manifold niekompletnego rebreather Siebe Gorman Amphibious Mark IV znajdujacy sie w mojej kolekcji. Bingo znalazlem orginalna uniwersalna dla obu urzadzen zaslepke. Musze tylko zamowic kilka kopii w jakims lokalnym warsztacie metalowym.

Instrukcja obslugi, przed zanurzeniem, wskazuje rowniez na koniecznosc zastapienia zaworu odwodniajacego w pochlaniaczu przy pomocy kolejnej zaslepki. Kolejne zamowienie w warsztacie metalowym, a w miedzyczasie, role zaslepki swietnie spelnia zatyczka z mini latarki- idealny gwint, nawet oring.

W jednym z urzadzen zmienilem takze przeplyw tlenu z orginalnego 2l/min do bardziej dostosowanego metabolicznie 1 l/min.
pzdr
Tomek

[ Dodano: 23-07-2012, 16:56 ]
Wreszcie, po dlugim czekaniu, przyszedl czas na pierwsza mokra probe Salvusa.
Rozpoczelem nurkowanie w klasycznej konfiguracji z orginalnymi goglami Siebe Gorman i drewniano metalowym zaciskiem na nos. Niestety, na dole drabiny, stary pasek do gogli nie wytrzymal i pek. Zalozylem wiec normalna maske i postanowilem wskoczyc do basenu.
Ajjjjjj!
Chcac zblizyc sie, jak to tylko mozliwe, do orginalnej konfiguracji - na dlugi pas balastowy zalozylem jeden, lukowaty 10-funtowy odwaznik i przewiwsilem go przez ramie, jak bandolier z amunicja. Blad! W czasie skoku odwaznik przywalil mi w biodro zostawiajac pokaznych rozmiarow siniak. Tak czy inaczej wyladowalem na dnie.
Nareszcie, chodzilem po dnie basenu, oddychajac z urzadzenia, zaprojektowanego przez Sir Roberta Davisa blisko 100 lat temu - calkiem fajne uczucie.

Mechanicznie, (pod tym haslem rozumiem sytem dawkujacy tlen), urzadzenie spisywalo sie niemal perfekcyjnie. Podczas nurkowania dostrzeglem tylko nieznaczne nieszczelnosci w galkach zaworu przy butli tlenowej i bypasie. Wczesniej, nieszczelnosci byly niewykrywalne na powieszchni. Po mimo tych drobnych niedogodnosci, kontynuowalem nurkowanie przez okolo 20 minut, po ktorych rebreather zaczol wydawaac bulgocace dzwieki. Ach!
Okazalo sie, ze guma orginalnego ustnika jest juz za bardzo odksztalcona i nie uszczelnia sie na korpusie DSV tak jak potrzeba. Na przyszly raz bede musial zalozyc nowy ustnik zostawiajac orginalny S-G tylko na pokaz.
Po 20 min material pochlaniajacy zamokl i komfort oddychania ulegl znacznemu pogorszeniu. Zamoczenie pochlaniacza bylo wynikiem nieszczelnosci ustnika oraz, w malym stopniu, nieszczelnosci zatyczki pochlaniacza.
Podsumowujac jestem calkiem zadowolony z przebiegu testu - glowne sytemy dzialaja wlasciwie, a drobne nieszczelnosci sa latwe do wyeliminowania.
Tu krotki clip z testu.
Salvus

pzdr
Tomek

FORUM-NURAS

SALVUS