�cinki dekompresyjne czyli problemy z rozwi�zaniami

Anonymous — 04-07-2016, 09:50

Autor: Anonymous

Wys�any: 04-07-2016, 09:50

Por�wnanie w dekompresji tlenowej rozk�adu czas�w. (Wariant nie uwzgl�dniaj�cy skurczu t�tnic)

Tak wygl�da wzorek na pr�no�� tkanki w funkcji czasu i zale�no�ci od ci�nienia inertu w czynniku oddechowym.

iP(t) = Pi + (iPo - Pi)0,5^t/Ti

iP(t) pr�no�� inertu w i-tej tkance w funkcji czasu.
Pi ci�nienie inertu w czynniku oddechowym.
iPo pr�no�� w chwili t=0 w i-tej tkance, tylko na samym pocz�tku po d�ugiej przerwie to te same warto�ci dla wszystkich tkanek.
0,5 to inna reprezentacja 2^-1.
Ti czas po�owicznego odsycania i-tej tkanki.

Jak oddychamy tlenem to Pi = 0

iP(t) = 0 + (iPo - 0)0,5^t/Ti

iP(t) =iPo0,5^t/Ti

iPo pr�no�� w tkance przy wej�ciu na przystanek 6m.
iP(t) to przyr�wnujemy do Mo z na�o�onym konserwatyzmem i obliczamy czas. Czy odb�bnimy na 6 m na tlenie czy na 6 i 3 m. To nadal musimy odczeka� ten sam czas.

To przyczynek pokazuj�cy �e nie ma zalet "odgarowania" ca�ej dekompresji tlenowej na 6m.

Por�wnanie dekompresji tlenowej i powietrznej. (Wariant nie uwzgl�dniaj�cy skurczu t�tnic)

Dla g��boko�ci np 3 m mamy nurkuj�c na powietrzu ppN2 = 1,3*0,78 =1,014 at = 10,14 ms�w. Pr�no�� ko�cowa dla tkanki kontroluj�cej koniec dekompresji to Mo z na�o�onym konserwatyzmem nazwijmy j� mo

iP(t) = Pi + (iPo - Pi)0,5^t/Ti
R�wnanie dla powietrza to po podstawieniach

mo = 10,14 + (iPo - 10,14)0,5^t/Ti
iPo to pr�no�� w tkance kontronej skoro odbywamy dekompresj� na 3 m to jest mniejsza r�wna od Mo + Δm*h z na�o�onym konserwatyzmem nazwijmy j� m(h).
Czyli r�wnanie z kt�rego obliczamy czas to

mo = 10,14 + (m(h) - 10,14)0,5^t/Ti

Dla tlenu r�wnanie ma tak� posta�

mo = (m(h))0,5^t/Ti dla tego samego poziomu konserwatyzmu, czas jest kr�tki i nie ma problem�w z innymi gazami oboj�tnymi.

Por�wnanie dekompresji tlenowej i argoksowej. (Wariant nie uwzgl�dniaj�cy skurczu t�tnic)

martin napisa�/a:

a.) ArgOx 21/79.
b.) ArgOx 50/50.

Wysycanie z azotu bedzie przebiegalo z taka sama predkoscia, poniewaz sila napedowa dla dyfuzji jest gradient stezen, a on jest dla N2 taki sam w obu przypadkach, wiec i czas potrzebny do calkowitego wysycenia tkanki z N2 pozostajac na tej glebokosci jest w obu przypadkach rowny.

iP(t) = Pi + (iPo - Pi)0,5^t/Ti

To r�wnanie odsycania dla jednego inertu, dodatkowo przyjmijmy �e ta tkanka kontroluje dekompresj�.

Dla wariantu kt�ry proponujesz r�wnanie si� redukuje do wersji tlenowej Pi = 0
N2iP(t) = 0 + (iPo - 0)0,5^t/Ti = (N2iPo)0,5^t/Ti

Tylko dochodzi nam drugie r�wnanie dla argonu.

AriP(t) = ArPi + (AriPo - ArPi)0,5^t/kTi
Gdzie: AriP(t) pr�no�� argonu w funkcji czasu. ArPi pr�no�� argonu w czynniku oddechowym. AriPo pr�no�� pocz�tkowa argonu r�wna 0. kT czas po�owicznego odsycania dla argonu proporcjonalny do czasu dla azotu i d�u�szy ze wzgl�du na wi�ksz� mas� atomow� lub cz�steczkow�.

R�wnanie przybiera posta�:

AriP(t) = ArPi - (ArPi)0,5^t/kTi

Poniewa� dla mieszanin wielosk�adnikowych pr�no�� maksymalna jest funkcj� pr�no�ci sk�adnik�w:

Mz = f(N2iP(t)) + f(AriP(t))
przy czym funkcj� mo�na wybra� na wiele r�nych sposob�w, niekt�re b�d� chroni�y przed kontrdyfuzj� dodatkowo b�d� bardziej konserwatywne.
Zmniejsza si� pr�no�� azotu i ro�nie argonu. Na pocz�tku mo�e wzrasta� szybciej ni� maleje pr�no�� azotu.

martin napisa�/a:

a.) ArgOx 21/79.
b.) ArgOx 50/50.

Wariant o wy�szej zawarto�ci argonu jest gorszy, bo ppAR jest wi�ksze. daje wi�kszy wk�ad w zast�pcz� maksymaln� pr�no��.

To widzimy �e wyleczyli�my przezi�bienie, zapaleniem p�uc i sraczk�, stosuj�c pomys� "martina".

pozdrawiam rc

[ Dodano: 08-03-2017, 08:32 ]
http://www.phr.net.pl/mat...HR3(56)2016.pdf
Tu materia� uwzgl�dniaj�cy mechanizmy kt�re utrudniaj� dekompresj�.

pozdrawiam rc

FORUM-NURAS

�cinki dekompresyjne czyli problemy z rozwi�zaniami