FORUM-NURAS

Arecki · Wysłany: 09-09-2007, 16:54

Jaga ty to sie chyba z choinki urwalas...

Mania · Wysłany: 09-09-2007, 19:28

Jaga
A jak znajdziesz bilet MPK nie skasowany to tez oddajesz do Biura Rzeczy Znalezionych?

I co sie dalej dzieje z rzeczami w tym biurze po tych 2 latach? I jaki jest problem, by te 2 lata kolowrotek lezal u mnie? Jakby sie ktos w ciagu tych 2 lat zglosil do mnie i udowodnil, ze to jego to bym bez zastanawiania oddala.
wiec jaka to roznica - czy cos lezy 2 lata u mnie czy w biurze?

Mania

Jaga19 · Dodano: 10-09-2007, 08:32

Mania · Wysłany: 10-09-2007, 08:46

Jaga19 · Wysłany: 10-09-2007, 09:27

Maniu łatwiej jest wyskoczyć z roboty do urzędu, niż zawracać komuś tyłek w zaciszu domowego kominka.

Stoisz jeszcze w korku, czy cóś?
Bo chyba odbiegasz od tematu.
Pozdrawiam

$$ · Wysłany: 10-09-2007, 09:58

Leszek Nowak · Wysłany: 10-09-2007, 10:56

Z tego co pamiętam (ale zastrzegam, że nie jestem prawnikiem) prawo na morzu różni się od prawa obowiązującego na lądzie.
1. według prawa wszystko co leży na dnie stanowi własność Skarbu Państwa
2. w przypadku zatopienia rzeczy właściciel ma rok czasu na powiadomienie właściwego urzędu morskiego i określenia terminu i sposobu wydobycia.

PS. niedaleko mnie na ulicy stoi nieużywany od kilku miesięcy samochód. Czy to znaczy, że mogę do niego wsiąść i zacząć nim jeździć? Według prawa nie mogę.
To samo dotyczy tego kołowrotka. Powinno być ogłoszenie o jego wydobyciu i wezwanie właściciela, żeby po niego się zgłosił. Jeśli taki się nie zgłosi, to rzeczony kołowrotek powinien przejść na własność Skarbu Państwa.
Jeśli jest inaczej to proszę o wskazanie konkretnych przepisów prawa tak stanowiących.

[ Dodano: 10-09-2007, 12:15 ]
Jeszcze jedno. Moją wcześnieszą wypowiedź odnośnie "kradzieży" proszę traktować tylko i wyłącznie w kontekście interpretacji przepisów prawa na które się powołałem, a nie jako jakieś osobiste wycieczki.

Adam Frajtak · Wysłany: 10-09-2007, 12:24

Czyli wychodzi szydlo z worka jednym slowem akcje PADI typu sprzatanie swiata to zamaskowana forma rabowania sam widzialem jak bezwstydnie wyciagali na brzeg wozek dziecinny oraz kolo samochodowe. Jakby co to moge zeznawac

train · Kraj: Dołączył: 16 Maj 2007 Posty: 391 Skąd: Warszawa

Hej przecież sama nazwa działu wskazuje czego się można tutaj spodziewać "Skradziony sprzęt".
Dopiszcie "i znaleziony" lub stwórzcie nowy taki dział i po kłopocie.

TURBISS · Wysłany: 10-09-2007, 13:24

Vdoo · Wysłany: 10-09-2007, 15:21

Leszek Nowak · Wysłany: 10-09-2007, 23:08

Kodeks morski stanowi: (według: http://www.abc.com.pl/serwis/du/2001/1545.htm)

Art. 282. § 1. Właściciel mienia (statku, ładunku lub innego przedmiotu) zatopionego w obrębie polskich morskich wód wewnętrznych lub polskiego morza terytorialnego powinien w ciągu 6 miesięcy od dnia zatonięcia mienia zgłosić we właściwym urzędzie morskim zamiar wydobycia tego mienia i określić termin, do którego zamierza zakończyć wydobywanie. Dyrektor urzędu morskiego może w ciągu 3 miesięcy od dnia zgłoszenia zażądać zmiany wskazanego terminu lub zakreślić właścicielowi stosowny termin zakończenia wydobywania, nie krótszy jednak niż rok, licząc od dnia doręczenia decyzji.
§ 2. Jeżeli właściciel mienia w terminie określonym w § 1 nie zgłosił zamiaru wydobycia mienia albo nie ukończył wydobywania mienia w terminie określonym przez siebie lub wyznaczonym przez dyrektora urzędu morskiego, dyrektor urzędu morskiego może zarządzić wydobycie mienia na koszt właściciela.
§ 3. Jeżeli właściciel mienia w wyznaczonym terminie nie zgłosi się po odbiór mienia albo nie uiści kosztów jego usunięcia, dyrektor urzędu morskiego może sprzedać mienie i z sumy uzyskanej ze sprzedaży pokryć swoje koszty oraz wydatki za przechowywanie i przeprowadzenie sprzedaży, a resztę złożyć do depozytu sądowego w celu wydania jej osobie uprawnionej.
§ 4. Właściciel mienia odpowiada za koszty i wydatki poniesione przez urząd morski w granicach wartości mienia.

Art. 285. Wydobycie cudzego mienia zatopionego w morzu i przywiezienie go na polskie morskie wody wewnętrzne lub polskie morze terytorialne należy niezwłocznie zgłosić urzędowi morskiemu z podaniem czasu, miejsca i okoliczności wydobycia mienia oraz w miarę możności zawiadomić o tym również właściciela, a do czasu wydania mu mienia - odpowiednio je zabezpieczyć.

Art. 286. § 1. Wydobywającemu cudze mienie należy się zwrot kosztów i wydatków oraz wynagrodzenie, którego wysokość określa się przy odpowiednim zastosowaniu przepisów o ratownictwie morskim.
§ 2. Na zabezpieczenie należności określonych w § 1 wydobywającemu przysługuje ustawowe prawo zastawu na wydobytym mieniu, z pierwszeństwem służącym uprzywilejowanym wierzytelnościom z tytułu ratownictwa.

Art. 287. Jeżeli wydobyte mienie ulega szybkiemu zepsuciu lub zniszczeniu albo jeżeli jego przechowanie wymaga nadmiernych kosztów, wydobywający może je sprzedać i sumę uzyskaną ze sprzedaży po odliczeniu swoich należności złożyć do depozytu sądowego, zawiadamiając niezwłocznie właściciela o dokonaniu sprzedaży i złożeniu reszty sumy do depozytu sądowego.

Art. 288. § 1. Jeżeli właściciel nie jest znany albo w ciągu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wydobyciu nie zgłosi się w celu odbioru mienia lub nie uiści należności wydobywającego, wydobywający obowiązany jest wydać wydobyte mienie urzędowi morskiemu, a gdy ono jest mieniem wojskowym lub przysposobionym do celów wojskowych, przekazać właściwemu organowi wojskowemu.
§ 2. W celu ustalenia właściciela wydobytego mienia urząd morski przeprowadza postępowanie wyjaśniające, wzywając do zgłoszenia nieznanego właściciela mienia w sposób zwyczajowo przyjęty.
§ 3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i ministrem właściwym do spraw zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania, o którym mowa w § 2, mając na względzie skuteczność postępowania.

Art. 289. Jeżeli właściciel mienia w terminie sześciomiesięcznym od dnia wezwania przez dyrektora urzędu morskiego nie zgłosi się w celu odbioru mienia lub nie uiści należności wydobywającego i poniesionych przez urząd morski kosztów zabezpieczenia, dyrektor urzędu morskiego może sprzedać wydobyte mienie i sumę uzyskaną ze sprzedaży po odliczeniu należności wydobywającego i swoich kosztów złożyć do depozytu sądowego. Przepis art. 287 stosuje się odpowiednio.

Art. 290. § 1. Kto znalazł i uratował cudze mienie unoszące się na morzu albo przyczynił się do uratowania takiego mienia, ma prawo do wynagrodzenia według przepisów o ratownictwie morskim, jeżeli zgłosił swe roszczenie najpóźniej w chwili oddania znalezionego mienia.
§ 2. Kto znalazł i zabezpieczył cudze mienie wyrzucone na brzeg morza, ma prawo do wynagrodzenia w wysokości nieprzekraczającej 30% wartości mienia, jeżeli roszczenie swe zgłosił najpóźniej w chwili oddania znalezionego mienia.
§ 3. W przypadkach przewidzianych w § 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 285-289.

Art. 291. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej i ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób postępowania z mieniem, którego właściciel pozostał nieznany, oraz tryb ustalania wysokości i pokrycia należności związanych z wydobyciem, zabezpieczeniem, sprzedażą mienia stosownie do przepisów niniejszego działu, jak również sposób i tryb przeprowadzania przewidzianej w niniejszym dziale sprzedaży mienia, z zastosowaniem przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.